460 شرف قزوينى اسمش قاضى شرف جهان از شاگردان مير غياث الدّين منصور دشتكى و از علماى عهد شاه‌طهماسب صفوى بوده . ازوست : امشب اين خوارى كه ديدم از تو بايد كشتنم * بر سر كويت اگر بيند كسى فردا مرا * * * نبودى بيش ازين هرگز خبر از عشق اغيارش * ز بس بردم گمانهاى غلط كردم خبردارش * * * ز رشك غير ترسم بيخوديها سرزند از من * ز بزم او همان بهتر كه امشب زود برخيزم * * * پى ترتيب بزم خاص مجلس مىزنى برهم * اگر من هم درين مجلس نخواهم بود برخيزم * * * زحمت چه مىكشى پى درمان ما طبيب * ما به نمىشويم تو بدنام مىشوى 461 شاپور طهرانى از اولاد اميدى طهرانى بوده در عهد سلطان سليم به هندوستان رفته بماند و در آنجا فوت شد شاعرى غزل‌سرا بوده . از اوست : نمىگوييم كز زندان هجر آزاد كن ما را * اگر جايى گرفتارى ببينى ياد كن ما را نمىدانم تو خواهى بود يا گردون همىدانم * كه دامنگير گردد خون من نامهربانى را اگر دلدار بىمهر است من هم غيرتى دارم * گر او رفت از نظر من نيز خواهم رفت از يادش